سيب سيب - سرد است . دل را قوت دهد ، بلغمىمزاج را نشايد مصلح وى زنجبيل پرورده . جالينوس حكيم گويد هركه خواهد تا نوشته سفيد بر سيب سرخ پديد آيد ، سيب سرخ را در گل بايد گرفت و آنچه خواهد نوشتن گشاد گذارد پس گوگرد دود بايد كرد ، آنچه گشاده باشد سفيد گردد و آنچه اندر گل باشد سرخ بماند . اگر پيش از آنكه بر درخت رنگ گيرد موم بر او گذارند يا چيزى مانند اين ، نوشتكى سفيد بماند و باقى رنگ گيرد و آن نيكو بود و پاكيزه بردهد كه سيب را در برگ جوز پيچيده و در گل گيرند هرچند خواهند نگاه دارند تباه نشود . شعر سيب شكرين طعم كه آسيب مبيناد * خوشبوى و نكو چون ذقن سيم بران است نهال آن بر سه نوع حاصل شود اول پاى جوش است كه از عروق درخت رويد و در حوت كارند اما بايد كه نوچه دو ساله باشد و ريشه خوب داشته باشد كه سبز شود . جالينوس حكيم گويد كه پاى جوش را هرجا كارند سبز مىشود و اولى آنست كه بموضع ديگر نقل كنند كه خوب روش مىكند دوم قلم است كه در حوت كارند افلاطون حكيم گويد كه شاخه وى از درخت اصل باشد و بدست شكنند و بر وجهى كه بعضى از پوست درخت با آن شاخ جدا شود چون بدين طريق كارند خوب سبز شود مناسب آن باشد كه از اين موضع نقل كرده بموضع ديگر برند سوم بذر است كه دو روز در آب نموده در زمين معمور كارند مىرويد و بعضى گويند كه تخم وى ضعيف است و نرويد ، آن تصور باطلست مىرويد و چند نوبت كاشته شده و روئيده و نهال حاصل شده و آن تعلق به محافظت تمام دارد و چون نهال برسد در نسر كارند و در